Reeds 40 jaar

Op 15 juni 1979 scheurden negen loges met samen 330 broeders zich af van de Grootloge van België ten einde de Reguliere Grootloge van België te stichten. Ze deden dat met een bezwaard gemoed. Elke scheiding is moeilijk, maar het gebeurde uit overtuiging. Het was een grote uitdaging. Ze wilden namelijk in België een vrijmetselarij in stand houden die aansluit op de beginselen van Universele vrijmetselarij, en haar beoefenen op basis van  symboliek en spiritualiteit en minder volgens een louter maatschappelijke benadering. Zo volgden de  negen loges een vrijmetselarij zoals ze beschreven werd in de eerste versie van de zogenaamde Constituties van Anderson uit 1723.

Twee andere loges sloten zich aan in het tweede trimester van 1979 en in de maand december werd de respectabele loge Jan van Ruysbroeck geïnstalleerd in de schoot van de nieuwe obediëntie nadat ze geweigerd werd door het bestuur van de Grootloge van België.

Tegelijk was er de vraag of die jonge en nog kwetsbare eenheid leefbaar was. Inderdaad, de vrijmetselarij functioneert bijvoorbeeld op basis van coöptatie. Tien van de twaalf loges waren gevestigd in Brussel en Waals Brabant[1] dat werkt beperkend bij de aanwerving van nieuwe broeders. Gelukkig genoot de eerste Grootmeester C.W. V van een goede reputatie. Hij werd internationaal erkend als één van de hoogst geprezen Broeders. Hij slaagde erin om duurzaamheid te installeren in de nieuwe obediëntie. Hij deed het op basis van drie punten.

  1. Een heldere Constitutie[2] die vrij is van elke twijfel voor wat betreft de trouw aan de wereldwijde reguliere vrijmetselarij.
  2. Het aanmoedigen van veelzijdigheid bij de keuze van de rituelen. Zo kunnen broeders in wijsheid het ritueel samenstellen dat het meest aansluit bij hun persoonlijkheid, om zo een eigen weg te vinden naar innerlijke spiritualiteit.
  3. De stichting van twee levende Commissies, één voor de Rituelen en een andere voor de Buitenlandse Zaken. De eerste commissie stelt de Loges[3] rituelen voor met hoge symbolische waarden en de tweede zorgt voor de groei van de roem van deze nieuwe reguliere grootloge in het buitenland.

Om tegemoet te komen aan de financiële beperkingen opende de Hoge Raad van de Oude en Geaccepteerde Schotse Ritus van België hun poort voor de administratieve zetel van de nieuwe Reguliere Grootloge van België en de Brusselse loges

In 1980 traden nog eens zes nieuwe loges toe tot de nieuwe obediëntie. Zo ontstond een bredere geografische spreiding en stabiliteit. Die loges waren gevestigd in Luik, Kortrijk en Gent. Op die manier werd de continuïteit verzekerd. De groei was relatief traag. In 1989, de tiende verjaardag waren er 24 aangesloten loges.

Tijdens de tien daaropvolgende jaren ontstond enige beroering. Dertien nieuwe loges sloten zich aan, maar nieuwe broeders en kandidaten hadden het vaak moeilijk om zich neer te leggen bij de verordeningen van de Constitutie. Individuele broeders verlieten de obediëntie omdat ze van oordeel waren dat de ingeslagen maçonnieke weg niet beantwoorde aan hun verwachtingen.

Het werd nog erger toen bleek dat er ook groepen broeders de obediëntie verlieten. Het bracht twee, drie werkplaatsen in moeilijkheden[4].  Maar de bressen werden gedicht, mede door hulp van de Obediëntie en die loges functioneren weer normaal. In de periode 2000 – 2019 ontstonden 25 nieuwe loges zodat er op dit moment 61 loges ingeschreven zijn  op het bord van onze Orde. De Obediëntie is nu vertegenwoordigd in alle provincies en de gehele Brusselse regio.

Ondertussen werd de kaap van 2000 leden bereikt. Daarenboven dient vermeld dat we met een gemiddelde leeftijd van 58 en ½ jaar de obediëntie zijn met de jongste broeders in België. Deze tendens werd nog eens benadrukt bij de stichting in  juni 2017 van een loge in de universiteitsstad Louvain-la-Neuve.

Op internationaal vlak houdt de Reguliere Grootloge van België vriendschapsbetrekkingen met 177 Grootloges over heel de wereld en tal van dossiers voor erkenning zijn ondertussen ter studie[5]. De sterkte van de internationale betrekkingen is niet alleen formeel. Zo werd in 1977 in aanwezigheid van de Grootmeester van de Grootloge van Griekenland de Griekse loge Pythagoras gesticht en in 2012 organiseerde de Grootmeester van de Grootloge van Turkije de installatie van onze Turkse loge.

Onze Obediëntie telde tot nu elf Grootmeesters. De twee eerste waren nog ingewijd in het Groot Oosten. Pas in 1999 was het een broeder die ingewijd werd in onze Reguliere Grootloge van België die toegang kreeg tot deze hoge functie.

Resoluut gericht naar de toekomst en etaleert de Reguliere Grootloge van België haar specifieke eigenheid in het landschap van de Belgische vrijmetselarij.  We blijven onszelf zonder de andere maçonnieke krachten af te wijzen of te verstoten. We ervaren waardering voor de Broeders en Zusters van andere obediënties en hun keuzes als respectabel[6].

Pistis, maître maçon.

 

[1] De twee anderen waren gevestigd in Charleroi en Bergen.

[2] De Constitutie is een stichtingsacte die de verhoudingen binnen de loges en de andere obediënties regelt.

[3] De loges blijven desalniettemin vrij in de keuze van de rituelen weliswaar binnen het kader van de Constitutie en het Algemeen reglement.

[4] Vandaag wordt elke kandidaat ingelicht over de maçonnieke mogelijkheden in ons land zodat hij een bewust keuze kan maken alvorens zich aan te sluiten bij de Reguliere Grootloge van België.

[5] Slechts in Noord Korea en in China wordt de vrijmetselarij verboden.

[6] De conferenties en studies van Ars Macionica ingericht door onze obediëntie zijn toegankelijk voor alle Zusters en Broeders.